آمواج آیون آل ماها

کلمه «عطر» از زبان اردو می‌آید و در آن زبان به معنای «الهه عطر» است. تعریفی که این‌گونه به قدرت جادوگری اشاره دارد. اما کلمه «عطر» در عربی به معنای عطر بهشتی است. طبق افسانه‌ها، پیدایش شخصیت عطار به یک حادثه اتفاقی برمی‌گردد. یک روز نورجهان (ملکه پارس) در میان نهرهای باغ شاهنشاهی قدم می‌زد که دید پارچه‌ای چرب‌شده روی آب شناور است و قطره‌هایی از گل‌های رز روی آن می‌ریزد. ملکه پس از جمع‌آوری چند قطره از آن طلای مایع با کمک پر طاووس و بوییدن آن، ‌مسحور بوی بهشتی‌اش شد. این قطرات به‌دلیل یک فرایند تقطیر طبیعی شکل گرفته بودند؛ قطراتی که عصاره گل رز را به سطح آورده بودند و باعث تولد اولین عطر گل رز شدند. این عطر کاملا بدون الکل بود و از ماده‌ای روغنی ساخته شده بود که انگار چیزی از جنس روح بود نه ماده. این ماده تنها عصاره استخراج‌شده از ترکیبات طبیعی ناب بود که با کمک روش‌های قدیمی برای فراوری به‌دست می‌آمد. آیون آل ماها همچون رویایی مایع نمایان می‌شود که پس از تماس با پوست، حالتی واقعی به خود می‌گیرد. این عطر والا جلوه‌های درخشانش را از جلوه‌های صورتی و چوبی نت‌ها می‌گیرد. ظرافت پراحساس برگرفته از رز دمشقی در این عطر به‌لطف سویه گرم و شیری چوب صندل هندی برجسته‌تر شده و عطر آیون آل ماها را به تنها عطری در جهان عطرها تبدیل کرده که یادآور بوی پوست گُرگرفته از هیجان است. لطافت پُرتپش آیون آل ماها در نت‌های پایانی با رایحه عود به شکوه کاملش می‌رسد، جایی که روایح خاص همچون طلسم‌های عجیب توانسته‌اند این عطر را به سطح تبلور برسانند. نام این عطر به معنی «چشم‌های آهو» است و در فرهنگ عرب وقتی از این عبارت استفاده می‌شود که کسی بخواهد درباره زیبایی یک زن سخن بگوید.